The Bodhisattva as a King

မင်းလောင်းလျာ၏ ဥပေက္ခာ

အရိမဒ္ဒနတိုင်း၊ ပဉ္စာလတိုင်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် မဟာနဒီဟု အမည်ရသော မြစ်ကြီးတစ်စင်း ရှိလေသည်။ ထိုမြစ်ကြီးကား အလွန်ပင် ကျယ်ပြန့်လျက် ရေအလွန်များ၏။ ထိုမြစ်ကြီး၏ အနီးအနားတွင် သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေလျက် တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၏ စားဝတ်နေရေးကို ပြေလည်စေသော တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိလေသည်။ ထိုတောအုပ်ကြီးတွင် မဟာဘုရားလောင်းတော်၏ ဥပေက္ခာပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူနေသည့် ဘဝ ဖြစ်၏။ ဘုရားလောင်းတော်သည် မင်းလောင်းလျာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကား အလွန်ကြီးမားပြီး အလွန်ပင် ပညာရှိ၏။ အလွန်အေးမြသော အသံကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။ မျက်လုံးကား ကြယ်စင်များကဲ့သို့ လင်းလက်လျက် အမြဲတစေ ဥပေက္ခာတရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မဟာနဒီ မြစ်ကြီးတွင် မိုးကြီးလေထန်စွာ ရွာသွန်းလျက် မြစ်ရေတက်လာ၏။ မြစ်ရေသည် အလွန်ပင် မြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းလျက် တောအုပ်ကြီးကို လွှမ်းမိုးတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်၏။ တောအုပ်ကြီးတွင် နေထိုင်သော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကား အလွန်ပင် ကြောက်လန့်သွား၏။ မြစ်ရေကို မည်သို့ ကူးခတ်မည်ကို မသိကြကုန်။ ထိုအချိန်တွင် မင်းလောင်းလျာကား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျက်စားရာအရပ်တွင် မေတ္တာစိတ်ဖြင့် တောအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရှုလျက် ရှိ၏။ တိရစ္ဆာန်များ၏ ကြောက်လန့်သံကို ကြားသောအခါ မင်းလောင်းလျာ၏ ဥပေက္ခာစိတ်ကား လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ထကြွလာ၏။

“အချင်းတို့ တိရစ္ဆာန်များ၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ငါကား မင်းလောင်းလျာ ဖြစ်၏။ ငါ့ကို ယုံကြည်ကြလော့။ ငါကား သင့်တို့ကို မြစ်ကို ကူးခတ်စေမည်။” ဟု ပြော၏။ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကား မင်းလောင်းလျာ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၏။ “အို မင်းလောင်းလျာ၊ သင်ကား ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ဟု ပြောကြ၏။ မင်းလောင်းလျာကား သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သစ်ပင်ကြီးပေါ်မှ ဆင်းသက်၍ မြစ်ကမ်းပါးသို့ လျင်မြန်စွာ ကြွတော်မူ၏။

“အချင်းတို့ တိရစ္ဆာန်များ၊ မင်းတို့ကား ငါ၏ ခါးကို ကိုင်၍ ငါ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကြ။ ငါကား မင်းတို့ကို မြစ်ကို ကူးခတ်စေမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကား မင်းလောင်းလျာ၏ စကားကို နာခံ၍ သူ့ကို ကိုင်၍ မြစ်ကို ကူးခတ်ကြ၏။ မင်းလောင်းလျာကား အလွန်ပင် ခက်ခဲစွာဖြင့် မြစ်ကို ကူးခတ်၏။ မြစ်ရေသည် အလွန်ပင် မြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းလျက် သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်၏။ သို့သော် မင်းလောင်းလျာကား သူ၏ ဥပေက္ခာကို မစွန့်လွှတ်။

“အချင်းတို့ တိရစ္ဆာန်များ၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ငါကား သင့်တို့ကို ကယ်တင်မည်။” ဟု အော်ဟစ်၏။ ထိုအချိန်တွင် မြစ်၏ အခြားဘက်ကမ်းတွင် နေထိုင်သော ကျားကြီးတစ်ကောင် လာရောက်၏။ ကျားကြီးကား “အို မင်းလောင်းလျာ၊ မင်းကား အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ခက်ခဲစွာ မြစ်ကို ကူးခတ်လျက် ရှိသနည်း။” ဟု မေး၏။ မင်းလောင်းလျာကား “အို ကျားကြီး၊ ငါကား မင်းတို့ကို မြစ်ကို ကူးခတ်စေရန် ကြိုးစားလျက် ရှိ၏။ ငါကား သူတို့ကို ကယ်တင်မည်။” ဟု ပြန်ကြား၏။

ကျားကြီးကား မင်းလောင်းလျာ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် အံ့ဩသွား၏။ “အို မင်းလောင်းလျာ၊ မင်းကား အလွန်ပင် ဥပေက္ခာရှိ၏။ ငါ့ကို ကူညီမည်လော။” ဟု မေး၏။ မင်းလောင်းလျာကား “အို ကျားကြီး၊ ငါကား သင့်ကို ကူညီမည်။ သို့သော် ငါကား မင်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် အားထုတ်လျက် ရှိ၏။” ဟု ပြန်ကြား၏။ ကျားကြီးကား “အို မင်းလောင်းလျာ၊ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်လော့။ ငါကား မင်းတို့ကို ကူညီမည်။” ဟု ပြော၏။

မင်းလောင်းလျာကား ကျားကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၏။ “အို ကျားကြီး၊ ကောင်းပါပြီ။ ငါကား မင်းတို့ကို ကူညီမည်။” ဟု ပြော၏။ ထို့ကြောင့် မင်းလောင်းလျာကား ကျားကြီးကို ခါးကို ကိုင်၍ မြစ်ကို ကူးခတ်စေ၏။ ထိုသို့ဖြင့် မင်းလောင်းလျာကား တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကို ကယ်တင်၍ အခြားဘက်ကမ်းသို့ ရောက်စေ၏။ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကား မင်းလောင်းလျာ၏ ကျေးဇူးကို အလွန်ပင် ချီးကျူးကြ၏။ “အို မင်းလောင်းလျာ၊ သင်ကား မဟာဥပေက္ခာရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်ကား ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းအတွက် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ပါ၏။” ဟု ပြောကြ၏။

မင်းလောင်းလျာကား “အချင်းတို့ တိရစ္ဆာန်များ၊ မင်းတို့၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ငါ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး မခံယူလို။ ငါ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကား ဥပေက္ခာတရားကို အမြဲတစေ ပွားများ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနေ့မှ စ၍ မင်းလောင်းလျာကား တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် လေးစားမှုကို ရရှိ၏။ ထိုသို့ဖြင့် မင်းလောင်းလျာကား မဟာဘုရားလောင်းတော်၏ ပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူနေသည့် ဘဝဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ပင် ဥပေက္ခာရှိ၏။ သူ့ကို မြင်ဖူးသူတိုင်း ဥပေက္ခာတရားကို ချီးကျူးကြ၏။